حضرت آیت الله بهجت (رحمه الله)

خدا می داند حفظ قرآن، چقدر در استفاده از این معدن و منبع رحمت الهی مدخلیّت دارد.

 

 آیا از این بالاتر می شود تعبیر کرد که:

 

 « مَنْ خَتَمَ [ قَرَأ، یا: حَفِظَ] الْقُرْآنَ ، فَکَأنَّمَا اُدْرِجَتِ النَّبُوَّةُ بَیْنَ جَنْبَیْهِ [ بَیْنَ لَکِنَّه

 

[إلاّ أنَّه] لاَ یُوحیَ إلَیْهِ ؛

 

هرکس قرآن را ختم کند[ یا بخواند یا حفظ کند] ، گویی که نبوت در وجود او گنجانده شده است

 

 ، با این تفاوت که به او وحی نمی شود ».



یعنی قرآن ، غایت کمالِ غیر انبیاءعلیهم السلام را به او می رساند .

 

 ما آن گونه که باید و شایداز قرآن استفاده نمی کنیم .

 

 ...شخصی می گفت: در عرض دو یا سه ماه، دو ختم یا سه بار به

 

 صورت عادی، قرآن را ختم نمودم و دیدم که حافظ کل قرآن هستم.

 

 حتی به قصد حفظ هم نخوانده بودم.



سادگی حفظ قرآن و ضرورت تکرار برای حافظان
قاعدتاً حفظ قرآن خیلی آسان است

 

 و تکرار هم لازم ندارد:

 

 سهل الله حفظه لامته صلّی الله علیه و آله وسلم

 

 خداوند، حفظ آن را بر امت رسول صلی الله علیه و آله و سلم آسان نموده است»،

 

 ولی ابقاء و نگهداری از آن تکرار لازم دارد؛ زیرا که فرمود:

 

« تَعاهَدُوا هَذَا الْقُرآنَ ، فَاِنَّهُ وَحْشِیٌّ ؛

 

قرآن را تکرار کنید ، که زود از خاطر می رود».



البته اگر حافظ قرآن در هر شبانه روز، کمتر از یک جزء بخواند ، فراموش می کند ؛

 

 و خواندن بیش از یک جزء در شبانه روز هم، خستگی آور است .